Mag een verhuurder meer rekenen dan je eigen risico? Wanneer de schadeafkoop je niet meer beschermt

Je nam de schadeafkoop, je eigen risico was 1.200 euro, en nu wil de verhuurder 4.800 euro voor de reparatie. Dat lijkt niet te kunnen, tot je de bepaling leest waar hij naar wijst. Een schadeafkoop beperkt wat je betaalt tot het eigen risico alleen voor schade die onder de afkoop valt, en elk contract noemt situaties waarin die niet geldt. In dit artikel lees je wanneer een verhuurder meer mag rekenen dan je eigen risico, waar rechters een grens trokken, en wat je doet als zo'n rekening komt.

Wanneer is je eigen risico het maximum?

Normaal gesproken is het eigen risico het hoogste bedrag dat je betaalt voor schade aan de huurauto. Een schadeafkoop, vaak CDW genoemd, is strikt genomen geen verzekering. Het is de belofte van de verhuurder om bij schade niet meer te vragen dan een vast bedrag. Sixt legt het zo uit: per schadegeval kun je tot het eigen risico moeten betalen, en het maximum zie je bij het boeken.

ECC-Net, het netwerk van Europese Consumentencentra, zegt dat het contract moet vermelden wat wel en niet gedekt is, en welk eigen risico je bij schade betaalt. Dat document beslist of je 1.200 of 4.800 euro betaalt. In onze uitleg over CDW, eigen risico en extra dekking zie je hoe de lagen in elkaar passen.

Door welke uitsluitingen kan het meer worden dan je eigen risico?

De meeste huurvoorwaarden hebben een korte lijst met situaties waarin de afkoop vervalt, en dan kan de verhuurder de volledige schade vragen. Het helpcentrum van Sixt noemt schade door grove nalatigheid als niet gedekt, met deze voorbeelden:

• rijden onder invloed van alcohol;
• iemand die niet op het huurcontract staat, rijdt;
• de auto niet op slot doen, waarna hij wordt gestolen;
• rijden naar een land dat het contract niet toestaat.

Andere verhuurders gebruiken vergelijkbare formuleringen. Vaak vallen ook bepaalde onderdelen buiten de standaardafkoop, zoals ruiten, banden, de onderkant en het dak; daarover gaat ons artikel over schade aan ruit, banden en onderkant. Sommige contracten regelen verkeerd tanken, een kwijtgeraakte sleutel of rijden op onverharde wegen ook apart. De enige manier om het zeker te weten, is je eigen voorwaarden lezen, liefst voordat je wegrijdt. Met de voorwaardencheck vind je de bepalingen die ertoe doen.

Is een beding dat je volledig aansprakelijk maakt altijd geldig?

Niet altijd. Rechters kijken of zo'n beding eerlijk is, en de duidelijkste uitspraken komen uit Duitsland. Op 11 oktober 2011 oordeelde het Duitse Bundesgerichtshof (zaak VI ZR 46/10) dat als een zakelijk huurcontract een afkoop bevat die werkt als een volledige cascoverzekering, een algemeen beding dat die afkoop bij elke grove nalatigheid laat vervallen ongeldig is op grond van artikel 307 van het Duitse Burgerlijk Wetboek. In plaats daarvan paste het hof het principe toe van artikel 81, lid 2, van de Duitse wet op de verzekeringsovereenkomst: de aansprakelijkheid van de huurder wordt verminderd naar de ernst van de fout.

Het hof bevestigde dat op 15 juli 2014 (VI ZR 452/13). Het voegde eraan toe dat het gat van het ongeldige beding ook niet zomaar gevuld wordt met een volledige afkoop, dus wie grof nalatig was, komt er niet gratis vanaf. Of iets grof nalatig is, hangt volgens het hof af van de omstandigheden. Door rood rijden is dat meestal wel, maar niet als het licht slecht te zien was of de bestuurder verblind werd door de zon. Beide uitspraken gelden ook voor een toegestane bestuurder die niet de huurder is, als de voorwaarden de afkoop ook voor die bestuurder laten gelden.

Dit zijn Duitse uitspraken. Andere landen beoordelen oneerlijke bedingen volgens hun eigen recht, op basis van dezelfde Europese richtlijn over oneerlijke bedingen. In ons artikel over oneerlijke voorwaarden bij autohuur lees je hoe die regels werken. De Zweedse consumentenautoriteit Konsumentverket voegt een algemeen punt toe: een verhuurder mag geen voorwaarden hebben die je automatisch aansprakelijk maken zodra de auto beschadigd of gestolen is, en kan geen betaling eisen als je laat zien dat je zorgvuldig met de auto omging.

Wie moet bewijzen dat een uitsluiting geldt?

In het algemeen de verhuurder. Hij moet aantonen dat de schade tijdens jouw huur ontstond, en als hij meer wil dan je eigen risico, dat de uitsluiting waar hij zich op beroept echt van toepassing is. Konsumentverket zegt het eerste deel heel direct: het is de verhuurder die moet bewijzen dat jij de schade veroorzaakte. Meer daarover lees je in wie moet schade aan een huurauto bewijzen.

Dat is belangrijk, want uitsluitingen worden soms makkelijk ingeroepen. De stelling dat je over een grindweg reed, of dat iemand anders achter het stuur zat, vraagt meer dan een vermoeden. Vraag waar de verhuurder het op baseert.

Wat kun je doen als je meer moet betalen dan je eigen risico?

Reageer schriftelijk en blijf zakelijk. Vraag op welke bepaling de verhuurder zich baseert, waarom die volgens hem geldt, en om de reparatiefactuur of het expertiserapport. ECC-Net raadt aan om bewijs van de schade te vragen in de vorm van een reparatiebewijs of factuur. Accepteer je het eigen risico maar de rest niet, zeg dat dan duidelijk en betaal of accepteer alleen het deel waar je het mee eens bent.

Beweegt de verhuurder niet, dan hangt de volgende stap af van waar hij gevestigd is. Zit hij in een ander EU-land, IJsland of Noorwegen, dan kan het Europees Consumentencentrum in je eigen land je gratis helpen. Onze stap-voor-stapgids over bezwaar maken tegen een schadeclaim en de voorbeeldbrieven geven je een opzet.